“Hij kwam, zag, overwon, en verdween.”

avatar

Erwin van pelt

voorzitter


Op de 1e clubavond van het seizoen 94-95 kwamen er twee jongemannen met een Brabantse tongval bij Staunton binnengewandeld die wel mee wilden spelen in de interne competitie. Één van hen was de huidige voorzitter en schrijver van dit stukje, de tweede was Maarten Verhoef. Ik kende Maarten van een aantal jaar geleden toen ik met mijn ouders nog in Roosendaal (Noord-Brabant) woonde. Hij was toen één van de sterkste jeugdschakers in Noord-Brabant en had diverse malen deelgenomen aan jeugd-NK’s. Vanuit Oosterhout was hij aantal jaar daarvoor in Groningen komen studeren en was toen min of meer gestopt met schaken. Maar dit jaar had hij wél zin om weer wat partijen te spelen.

Ik wist direct dat de meeste Stauntonspelers een zware dobber aan hem zouden hebben. En dat bleek… Maarten kwam, zag en overwon dat jaar (17 overwinningen, 4 remises en slechts 1 nederlaag). Een vansteenisachtige entree, als Poppe in het clubblad aangaf (zie hieronder). Helaas zo lang als we van Van Steenis mochten genieten,  zo snel verdween Maarten Verhoef weer van het Stauntontoneel. In het seizoen 95-96 speelde hij mee in het 1e team, maar hij speelde in verband met zijn studie al veel minder. In 1996 studeerde hij af.  Hij vond al snel een baan in Den Haag, hing het schaakbord aan de wilgen en concentreerde zich op zijn maatschappelijke carrière

Erwin. 

Poppe in het clubblad over Maarten Verhoef, clubkampioen 1995
Wachtwoord vergeten?