Toen is door het bestuur achteraf Diepeveen gedwongen om de partij alsnog op te geven.Albert Prins
over de partij Horneman – Diepeveen
Marinus Diepeveen was veelvoudig kampioen van Schaakclub Helpman. Hij won niet minder dan 6 keer het clubkampioenschap, eentje slechts minder dan Henk van Dijk die het record in handen heeft. Zijn heerschappij over Helpman liep van 1958 tot 1964.
Marinus Diepeveen werd geboren op 14-9-1912, diep in de vorige eeuw, en was zo een generatiegenoot van Helpmancorifee Albers. Hij groeide op in Veenendaal. Hij overleed op 91-jarige leeftijd op 14 november 2003.
Het eerste teken van leven als schaker komt eind jaren 1920. De jonge Marinus lost dan schaakproblemen op in de krant.
In 1933 lezen we in het Tijdschrift van den Nederlandschen Schaakbond dat M. Diepeveen ‘officieel’ schaker is geworden:
In de jaren daarna zien we hem vervolgens in de uitslagen terug als speler bij de Veenendaalse Schaakvereniging “Pion”, of eenvoudig voor ‘Veenendaal’.
Naast het schaken speelt de kerk een belangrijke rol in zijn leven. Belangrijker wellicht. En dat bleef zo zijn verdere leven. In Veenendaal was hij prominent actief in de jongerenafdeling, hier slechts een enkel bewijs daarvan.
In de jaren vijftig is Diepeveen nog als schaker actief in en rondom Veenendaal. Ten laatste op een toernooi in Zevenaar in 1958 waar hij in groep 2 actief is. Niet slecht. In dat jaar wint hij ook voor het eerst het clubkampioenschap van Helpman.
Eenmaal in Groningen woonde het gezin Diepeveen eerst aan de Coendersweg 56. In het adresboek uit 1963 staat hij te boek als vertegenwoordiger. Van Henk van Dijk hebben we begrepen dat dit in herenkleding is geweest. Dezelfde tak van sport waarin ook Albers actief was.
Later verhuisde Diepeveen naar de Troelstralaan 40B, een echte Helpmanspeler dus in elke zin des woords.
Van Albert Prins, Helpmans clubkampioen in de jaren 1972 en 1974, tevens trots bezitter van de schriftjes van Henk Bunt, ontvingen we twee vermakelijke anekdotes over Diepeveen:
“Ik herinner me een schaakavond ten huize van Diepeveen, waar ook clublid Van Willigen aanwezig was, die op een gegeven moment zei: “Ik ga even een plasje plegen!” Diepeveen reageerde alert (zoals wel vaker) met de woorden: “Kun je het alleen af?” Kennelijk heeft dat destijds enige indruk op me gemaakt, omdat ik het na ruim een halve eeuw nog weet!”
“Diepeveen speelde eens een interne partij tegen clublid Horneman die zwakker was dan hijzelf. Dat nam niet weg dat Horneman in die partij de overhand kreeg en gewonnen kwam te staan. Diepeveen wist echter niet van opgeven en speelde maar door en speelde maar door, tot Horneman hem… pat zette. Toen is door het bestuur achteraf Diepeveen gedwongen om de partij alsnog op te geven. Ik vermoed dat een dergelijk besluit tegenwoordig niet meer zo snel zal worden genomen!”
In de jaren zestig, zeventig, tachtig en negentig speelt Diepeveen eerst voor Helpman, later voor Staunton/Helpman, tenslotte voor Staunton. De plek aan bord 1 van het eerste team raakte hij vanzelfsprekend kwijt in de loop der jaren. Hierboven speelt hij aan bord 2, geflankeerd door Henk van Dijk. Aan bord 7 zien we de door Albert Prins aangehaalde Horneman zitten. Naast oud-clubkampioenen Hoexum en Albers.
Als gezegd won Diepeveen 6 keer het clubkampioenschap: 1958, 1959, 1960, 1961, 1962 en 1964. Uit die periode hebben we geen partijen, wel kunnen we putten uit een jarenlange strijd tegen Henk van Dijk, waarin overigens Diepeveen vaker dan niet het hoofd moest buigen. Geen schande vanzelfsprekend. Hij won er ook genoeg! In 1967 won hij bijvoorbeeld fraai:
Of wat te denken van de volgende partij uit het jaar dat Henk van Dijk kampioen zou worden:
Diepeveen had ook een kenmerkende diepe stem, herinnert zich Piet Mulder:
“Ik HOOR zijn diepe stem gewoon bij de anekdotes van Albert. (“MULDER”! ja zo sprak hij me aan, nooit bij de voornaam)”
“En ik herinner me in zijn laatste speeljaren zijn openingen met beide lopers fianchetteren (de Nijlpaard, ook wel Hippo-defence) en dan maar eens schaken.”
Dat zelfs de Nijlpaard wel eens verkeerd afloopt blijkt uit een treffen met Henk uit 1987:
Diepeveens overlijden in 2003 werd in ons clubblad van januari 2004 gemeld. Hij speelde tot seizoen 1994-1995 nog competitie, daarna tot 2002 zelfs nog in het jaarlijkse gambiettoernooi. Hij sleet zijn laatste jaar in het Menno Lutterhuis. Ook in het blad een laatste saluut aan de schaker Diepeveen middels een heerlijke overwinning. 6. Ta3?! dat noemen wij nog eens een zet voor de maandagavond!
ps: 13. …Dxb2 kan inderdaad weerlegd worden! 27. Dxf4 was gewoon goed. 29 Tbe1 een ongenoemde blunder…
