Ons C-team, met Bram Baarspul, Ghilon Etienne, Theo Kudernac, Pranav Prasobh Nair en Daan Hentzen, heeft de Meesterklasse C gewonnen. Wat een geweldige prestatie, uniek voor SG Staunton! Na 8 ronden met klassieke bedenktijd hebben ze 3 matchpunten meer behaald dan nummers 2 en 3.
Uiteindelijk een afgetekende overwinning in deze categorie voor kinderen geboren in 2011 of later, maar het was een ontzettend spannend toernooi, gespeeld over 4 zaterdagen. Nog op 100% werd 3 weken geleden in ronde 5 enigszins onfortuinlijk verloren van Zukertort Amstelveen, maar dat verloor de volgende ronde vervolgens zelf onverwacht van Magnus Leidsche Rijn, uit Utrecht.
Gisteren begon daarom met de beslissende kraker tussen de koplopers SG Staunton en Magnus Leidsche Rijn (beide 10 matchpunten), terwijl Zukertort en VAS Amsterdam (met 9) nog op een kansje loerden in hun onderlinge ontmoeting.
Het werd op een gegeven moment zo spannend, dat een aantal begeleiders niet meer in de speelzaal durfde te kijken! Theo was het enige en heel belangrijke rustpunt in deze clash. Hij speelt ontzettend beheerst en kundig voor een 11-jarige. Zijn tegenstander speelde tactisch ook sterk, maar Theo wist veel beter op welke stellingskenmerken hij moest letten. Hij wikkelde vlot af naar een positioneel gewonnen eindspel met dubbele torens en een goed paard tegen een slechte loper. Na wat manoeuvreren belandde die loper ook nog in een dodelijke penning en staakte zijn tegenstander terecht de strijd.
Op voorsprong komen is in een teamwedstrijd belangrijk, want het heeft toch invloed op het verloop van de andere partijen. Op dat moment stond Ghilon op het oog veel beter, kon het bij Pranav nog alle kanten op, maar stond tot mijn schrik Bram een loper achter.
Ghilon was zelf heel blij met hoe zijn opening verliep. Beide kort gerokeerd had Ghilon ruimtevoordeel en kon vol op de koningsaanval spelen. Zijn tegenstander verdedigde heel origineel. Het leek verdacht (en het was ook niet helemaal correct), maar om er doorheen te breken, moest Ghilon ook lijnen openen die zijn tegenstander richting de witte koning kon gebruiken. Toen het kritiek werd, vond zijn tegenstander een truc die ineens tot dameruil leidde.
De zwartspeler was zo tevreden met deze ontsnapping, dat hij remise aanbood. Knap van Ghilon dat hij een paar minuten nam om de teleurstelling te verwerken en te realiseren dat op winst proberen te spelen in de resterende stelling heel onverstandig was. Een cruciaal moment.
Want bij Pranav was de stelling nog steeds onduidelijk (hij stond zeker iets beter) en Bram belandde in een matnet. Bram had op dit moment een score van 6 uit 6, net als zijn tegenstander. Maar ook bij zulke sterke spelers kan de spanning z’n effect hebben. In plaats van, met 3x schaak, mat in 3 te geven, liet zijn tegenstander een eeuwig schaak combinatie toe. Het publiek stond op de banken…
Helaas voor Bram kon zijn tegenstander direct eeuwig schaak vermijden door materiaal terug te geven en vervolgens met zijn koning het hele bord over te lopen. Uiteindelijk ontstond er een eindspel van 2 verbonden vrijpionnen (Bram) tegen een toren. Dat wist de Magnus-speler toch te winnen, maar we waren inmiddels 30 zetten verder en de witspeler had, begrijpelijk, niet meer de vaste hand van eerder in de partij.
Zo kwam dus na uren spelen de druk van het kampioenschap volledig op de schouders van de 4e bordspelers te liggen! Zij hadden een zeer interessante partij, waarin Pranav (wit en ook pas 11 jaar) lange tijd een initiatief had over de lange diagonaal. Zwart had g7-g6 gespeeld en ruilde zijn gefianchetteerde loper af tegen een paard op e5. Daardoor moest Pranavs tegenstander steeds oppassen voor een mataanval, maar dat deed hij heel goed.
Bovendien probeerde zwart te counteren op de damevleugel. Pranav vond de enige manier om dat te weerleggen en kwam gewonnen te staan. Hij moest daarvoor zijn paard vrijwillig in een gevaarlijke penning zetten in plaats van te kiezen voor een passieve verdediging, die waarschijnlijk tot remise had geleid.
Maar net op het moment dat hij een stelling kon krijgen die +3 is volgens de engine (nog steeds heel ingewikkeld), liet hij een truc toe waardoor zijn tegenstander een paard en een loper (samen 6 punten waard) kon winnen tegen een toren (5). Na deze onverwachte wending geeft de engine ineens -3, maar het bleef enorm gecompliceerd.
De stukken vlogen onder zware tijdsdruk over het bord en vanuit wederzijdse koningsaanval op de koningsvleugel evolueerde de partij naar een eindspel waarin Pranav 2 verbonden vrijpionnen op de a- en b-lijn had! Met gelijkwaardig materiaal, namelijk Pranav een toren en 4 pionnen en zijn tegenstander een loper, paard en 3 pionnen. Maar dus absoluut niet in balans.
Gelukkig voor ons is zo’n eindspel met weinig bedenktijd veel gemakkelijker te spelen voor de speler met de vrijpionnen. Want die heeft een duidelijk doel: naar de overkant met die pionnen (‘pushing p’ heet dat tegenwoordig) en Pranav werd onze held van de dag. Toen hij zijn tegenstander mat zette, had Pranav nog 20 seconden op de klok!
2,5-1,5 winst, ongedeeld aan kop en alle podiumconcurrenten al gehad. Na deze thriller en de bijbehorende opluchting voelde het dus alsof de titel in feite al binnen was. En dat is natuurlijk heel gevaarlijk, het euforische gevoel moesten ze snel verruilen voor focus op de laatste ronde.
Misschien hielp het dat er in de pauze een keihard alarm minutenlang afging en iedereen voor de zekerheid maar naar buiten ging. Het alarm was zo hard, dat we onze oren moesten dichtdrukken. Een effectieve manier om terug te komen in ‘het nu’.
En dat was nodig ook, want we waren dan misschien wel de favoriet, maar tegenstander Amersfoort was wel het enige andere team dat ook gewonnen had van Magnus, met 3-1 nog wel. Na ook nog even flink zuurstof gehapt te hebben (in de regen) namen de spelers in de juiste stemming plaats achter de borden.
Als teamleider hoop je dat het goed zal aflopen, maar die verwachtingen werden door Bram en Ghilon dik overtroffen. Al binnen het uur mocht ik de notatie van hun gewonnen partijen op de foto zetten. Op dat moment zat Theo opnieuw in een dubbeltoren eindspel en bovendien met 2 pluspionnen. Even later kwam hij melden dat hij remise had aangeboden om de titel veilig te stellen. Zo waren de benodigde 2,5 punten snel binnen en was de titel een feit, hoera!
Pranav was nogal verkouden en echt wel uitgeschaakt voor vandaag. Hij kwam weer in een tactisch heel ingewikkelde stelling terecht en verloor uiteindelijk een paardeindspel met minder pionnen.
En dat laat tegelijk ook zien dat deze toernooioverwinning een echte teamprestatie is. En die hadden we niet kunnen neerzetten zonder Daan, onze 3e (!) 11-jarige in ons team tot en met 14 jaar, die 2 speeldagen op het laatste moment is ingevallen. Gelukkig kunnen we hem morgen ook zijn medaille uitreiken tijdens de clubavond.
Voor Theo en Pranav is dit bovendien al hun 2e Nederlandse titel dit jaar, want zij wonnen met de GSV ook al het NK Basisscholen.
Nogmaals felicitaties aan alle spelers. Jullie hebben, als erg jong team, een unieke prestatie geleverd namens Staunton Groningen, dat met een geschiedenis van meer dan 150 jaar toch al het een en ander heeft meegemaakt.