Afgelopen maandag was de laatste avond rapid, aan het einde van de avond zou de rapidkampioen op een platte kar gehesen worden. Aan kop voor aanvang Govert, gevolgd door Hans, en ook Bas en Bram. Jonas leek met 3/3 door het veld te racen, maar was wellicht te laat gestart?
De eerste ronde leverde een kleine Vorentscheidung op toen Jonas won van Bas, terwijl Bram op de middenstreep van de Zuiderweg bleef steken. Hans won, en Govert maakte een koningsindische aanval af tegen Yeb. Die had in onderstaande stelling de zet Dh4 gemist.
In ronde twee speelde Hans tegen Govert. De druk op het zwarte centrum werd rustig doch vakkundig opgevoerd, tot het moment daar was en de zwarte stelling rijp voor de sloop. Stand aan kop: Govert nog 3 schamele puntjes voor op Hans.
Net die paar puntjes leverde een partij tegen Jonas op. Dat liep voor Govert boven verwachting, totdat bleek dat Jonas beter schaakt met een matige loper dan Govert met een goed paard. Hans won van Teun, die tot deze avond een prima rapidcompetitie had gespeeld. Nu liep het dus stroever. Op een belendend bord gaf Alexander plotsklaps een dame aan Faruk, die het gebaar wel kon waarderen. Resultaat van dit al: Hans aan kop, op de voet gevolgd door Govert en … Jonas.
Met de kaarten geschud volgde de indeling. Hans tegen Jonas, Govert tegen Edwin. Govert moest winnen, en dan afwachten, Jonas moest winnen, en dan afwachten, Hans kon met een remise op zak al gaan afwachten, bij winst was de eindzege voor hem.
Tegen Edwin gooide Govert chaos op het bord, gaf twee pionnen voor geweldige ontwikkeling, en begon een aanval. Edwin liet zich niet omver blazen, gaf hier en daar wat terug, en wikkelde af naar een beter eindspel. Hans ondertussen zette Jonas in de denktank, met een onduidelijke stelling met nog veel materiaal op het bord.
Edwin hinkte inmiddels op de bekende twee gedachten: winnen op stelling, of winnen op tijd?! Govert daarentegen kende deze luxe niet en speelde á tempo zetjes om niet te verliezen. Grappig waren dan ook de opmerkingen achteraf: je had toch.., of waarom speelde je dat niet?
Inmiddels bleek uit het gejuich van de tribunes dat Jonas toch/naar verwachting de partij had gewonnen. Hij stond nu gelijk met Hans, en wat was dan ook maar weer de tiebreaker? Niemand die het wist. Govert en Edwin waren nu nog bezig, Govert met 30 seconden, Edwin met twee minuten. De stelling leek nu juist beter tot gewonnen voor Govert, al begon Edwin vervelend actief te worden met toren en paard. In een vooral voor de omstanders amusante vertoning speelde Govert vooral snel, terwijl Edwin zijn tijdvoordeel liet verdampen. Met nog 6 tellen op zijn klok kon Govert de partij claimen wegens tijdsoverschrijding. Een nagelbijtend spannende finish van de strijdom de Albersschaal, genoemd natuurlijk naar Piet Albers, de grote schaakclub-Helpmanman.
Aan Govert nu de taak om zijn eigen naam in de schaal te graveren. Na het schaaldebacle van vorig jaar toch een dingetje…