Staunton 1 heeft een duidelijke nederlaag 5-3 geleden in tegen Almelo. Er waren wel kansjes op wat meer maar de uiteindelijke conclusie was toch wel dat de zege van Almelo verdiend was. Toch was het een interessante middag met de nodige spanning.
De middag begon op een aantal borden rustig. Martin speelde met zijn zwart zijn bekende betonschaak. Solide opening, gewoon gezonde zetten doen en als zijn tegenstander wat laat vallen dan raapt hij dat op. Dat gebeurde niet en de vrede werd vrij snel getekend.
Onze andere solide schaker, Himar (de rots van Lewenborg?), speelde op bord 1. Ook hier kwam een rustige stelling op het bord. Tegenstander, Martin Bootsma, deed zijn best om Himar te provoceren om er een scherpe partij van te maken. Hij deed dit door de Linares variant van het Aangenomen Damegambiet op het bord te zetten. Deze variant is eigenlijk een beetje dubieus voor zwart. Alleen het is natuurlijk heel erg ingewikkeld (hier een voorbeeld) en de meeste mensen weten het ook gewoon niet. Himar koos een rustigere voorzetting en ruilde snel de dames om wat te gaan pielen in een NQE (Not Quite an Endgame) zoals grootmeester John Flear dat noemt. Dat was best interessant, maar het evenwicht leek nergens echt verbroken. De partij eindigde in een remise en dat was voor Himar de 5e remise van dit seizoen. Wel allemaal op een hoog bord tegen goede tegenstanders.
Edwin kreeg een scherpe stelling tegen Storm Fallaux op het bord. Op het eerste oog leek deze stelling gunstig voor wit maar er zat in elk geval nog heel veel spel in de stelling. Edwin maakte zich, zoals vaker, wat zorgen maar vaak valt het dan toch nog wel mee.
Onze invaller Vincent Wolters speelde tegen Alvin Jutba. Die er ook al flink wat jaren bij is bij Almelo. Hij heeft met zijn eeuwige Londen systeem (zou je daar nou nooit een beetje zat van worden?) al veel Staunton spelers de afgelopen jaren al het leven zuur gemaakt. Ook nu kwam zijn loper weer naar f4 en werd er op bekende wijze met e3 en c3 beton gestort.
Oude mannen noemde we dat begin jaren 90 in Roosendaal en omgeving. Maar ja tegenwoordig wordt het op het hoogste niveau veel gespeeld en zelfs (weer) in de afgelopen WK match. Daar hadden we in die tijd toch smadelijk om gelachen, maar anno 2024 moet je het blijkbaar wel serieus nemen. Hoewel veel witspelers het ons ons niveau vaak toch nog wel heel sjabloon aanpakken en het soms ook vooral spelen uit een soort luiheid zal ik iedere zwartspeler toch adviseren om goed voorbereid te zijn op de Londen, Vincent leek goed te reageren en kwam volgens mij goed uit de opening.
Op de andere vier borden was het een Konings-Indische themamiddag. Er waren stonden na de beginfase maar liefst 4 Konings-Indische partijen op het bord. Allemaal wel met een andere variant. John speelde met wit de klassieke hoofdvariant tegen Yannic Husers.
Husers bleek uitstekend voorbereid en bleek ook iedereen van Staunton 1 door de plugmolen te hebben gehaald. Dat blijkt hij van geen vreemde te hebben. Hij blijkt ook nog online getraind te worden door Jonas Hilwerda en dan weten we het wel (En bedankt…:)). Maar goed wit ging op de damevleugel aan de slag en zwart probeerde op klassieke wijze een koningsaanval op te zetten.
Alexander stortte de “Emmers met vla variant” over zijn tegenstander uit. Groningse schaakinsiders weten dan wel om welke vooral door Bert van der Marel gepopulariseerde variant het gaat. Maar om de wat minder ingevoerde mensen even te helpen:
De stelling ging over in een Modern Benoni. Er kwam uiteraard weer een ingewikkelde stelling op het bord maar Alexander leek zo op het eerste oog prima te staan.
Ghilon kreeg van Peter Mijnheer een Vierpionnenaanval voorgeschoteld. Ghilon speelde dit op zijn eigen creatieve manier tegen. Hij leek redelijk bevredigend uit de opening te komen.
Tenslotte speelde schrijver dezes tegen Edwin Sarink. Erwin koos er deze keer voor om zijn standaard variant tegen het Konings-Indisch niet van stal te halen en zich te beperken tot wat rustigere opzet. De stelling na de opening was hier in evenwicht.
Bij Ghilon en John ging het redelijk snel bergafwaarts. John kreeg een enorme koningsaanval over zich heen en kon het tij niet keren. Bij Ghilon ging het ook mis. Peter Mijnheer nam op een bepaald moment de touwtjes in handen nam en kreeg de betere stelling. Wat er exact misging weet ik niet. Maar een 3-1 nederlaag op de eerste 4 borden was een feit. Tijd om terug te slaan.
Edwin wist zich op een fraaie manier naar een overwinning te rommelen. En is bezig aan een goed seizoen. Ook Erwin wist voor het eerst dit seizoen de overwinning naar zich toe te trekken. Zijn tegenstander leek het initiatief te hebben en ik vond het best ingewikkeld. Toch zag ik in lichte tijdnood van mijn tegenstander een fraaie truc, waar mijn tegenstander intuinde en dat leverde mij een stuk en de partij op. Ook bij de betere voortzetting van mijn tegenstander was volgens de computer mijn stelling licht beter voor mij, maar eerlijk gezegd had ik dat nog niet zo getaxeerd. Dat was de 3-3.
Bij Alexander was het inmiddels heel erg spannend geworden. Eigenlijk dachten we allemaal dat hij, na een gedwongen kwaliteitsoffer van zijn tegenstander, totaal en eenvoudig gewonnen stond. Dat bleek echter (ook volgens de computer) toch nog wel tegen te vallen. Zoals vaker in een Modern Benoni had zwart toch nog wel tegenkansen. Zeker, Alexander heeft wat kansjes gemist, maar zijn tegenstander speelde vindingrijk en maakte het Alexander knap lastig.
Alexander raakte volgens eigen zeggen wat in verwarring omdat hij geen directe knockout kon vinden en die zat er ook niet in. Toen hij dacht dat het wel kon bleek dat helaas een fout te zijn en moest hij afwikkelen naar een eindspel met een pion minder,
Zijn tegenstander gaf hem in dit eindspel nog een remisekans. Alexander leek die kans te pakken, maar toen hij vergat de toren achter zijn vrije h-pion te zetten. De eerlijkheid gebied wel te zeggen dat het met de computer ernaast de remisewending eenvoudig lijkt, maar dat is het in de hitte van de strijd natuurlijk nooit. Zijn tegenstander kon het daarna mooi afmaken. Helaas 4-3 achter.
Vincent was inmiddels in de problemen gekomen, maar ook zijn tegenstander speelde niet optimaal en gaf Vincent kansen om weer terug te komen in de partij. Helaas Vincent begin de laatste fout in een ingewikkeld eindspel. Toch bedankt voor het invallen.
Al met al toch wel een verdiende 5-3 nederlaag. Ondanks dat we wel wat kansen hebben gehad was Almelo over de hele wedstrijd bekeken net wat slagvaardiger.
Met zijn zessen hebben nog lekker gegeten in The Shamrock. Een Ierse pub die de thuisbasis is van schaakvereniging Almelo. De jeugdspelers waren al weer op weg naar huis. Een slaapfeestje en andere bezigheden… dat soort dingen horen natuurlijk ook gewoon bij een puberleven. Maar hopelijk eten jullie de volgende keer weer mee, want het is erg gezellig en goed voor de teambinding.
We zijn inmiddels na 2 nederlagen een flink stuk gezakt op de ranglijst en terug op aarde. In februari wacht de belangrijke wedstrijd tegen Sneek. Als we winnen dan zetten we een grote stap richting lijfsbehoud. Bij verlies kan het dan toch nog een heel lastig seizen worden,