Door Anders Bay
In onze vierde wedstrijd tegen Mid Fryslân uit Akkrum waren we toe aan een overwinning. Zoiets zou in ieder geval welkom en mooi zijn, want tot nu toe hadden we alle onze wedstrijden verloren. Maar ja, dat gold ook voor onze tegenstander, dus een spannende wedstrijd stond op het programma in het Friese Akkrum, waar we vriendelijk in ontvangst werden genomen door onze tegenstanders. In een mooie ruimte, in een, denk ik, nieuw schoolgebouw.
In de dagen voorafgaand aan de wedstrijd was er al iets gebeurd in onze teamopstelling, want Wiert had zich wegens griep moeten afmelden. Onze teamleider Gert-Jan, lukte het echter om op donderdag een invaller te regelen, namelijk Herman, die nieuw lid van Staunton is en hiermee zijn KNSB-debuut kreeg (welkom!).
Omdat mijn eigen partij (zie verderop in dit verslag), vrij rustig verliep, in ieder geval in het begin, had ik in de eerste helft van de partij wat tijd om te kijken hoe het ons team ging. En naar mijn mening zag het er heel redelijk tot goed uit, na zo’n twee uur spelen, op meerdere borden. Ik liep ze even bij langs en dat doe ik ook nu in dit verslag, waarbij ik ook het uiteindelijke resultaat zal vermelden.
Pablo op bord 1 had, vond ik, een goede stelling met wit opgebouwd tegen de Hollandse opening van zijn tegenstander, maar uiteindelijk lukte het hem niet om door de verdediging te breken en iets te bereiken, remise dus. In de auto op de terugweg gaf Pablo aan dat hij op een gegeven moment een pion kon winnen, was waarschijnlijk genoeg was voor de winst. Tijdens de partij helaas niet gezien waardoor remise onvermijdelijk was.
Eli Alia op bord 3 had ook een prima stelling, die later erg goed werd, en zelfs een winnende combinatie inhield. Deze was echter niet makkelijk om te vinden, want ze moest o.a. een gevaarlijk eruitziende schaak van haar tegenstander berekenen en dat kostte haar veel bedenktijd. Had achteraf gezien wel een kans gehad om te winnen, maar het was een zet die je in tijdnood niet gaat vinden. Haar tegenstander deed het overigens ook goed, zette veel druk en een foutje is dan in tijdnood snel gemaakt. Helaas ging de partij hierna verloren.
Faruk op bord 4 had voor zover ik kon zien met zwart iets wat op een wellicht winnende aanval leek tegen wits Bird’s opening (1.f4). Ook op de terugweg naar huis, Akkrum is ver, vertelde Faruk dat hij op +5 heeft gestaan, al vrij vroeg in de wedstrijd. Helaas, niet kunnen verzilveren, waardoor ook hier tot remise werd besloten.
Herman op 5 had ergens in het middenspel een pion verloren en streed voor wat hij waard was, maar kon het uiteindelijk niet bolwerken tegen de zwarte stukken van zijn tegenstander. Toen zijn witte toren werd ingesloten, was al snel duidelijk dat verder spelen geen zin meer had.
Teamleider Gert-Jan op bord 6 stond er naar eigen zeggen niet geweldig voor, maar had aan een klein kansje, en wat mindere zetten van zijn tegenstander, genoeg om de partij naar zich toe te trekken.
Daan op bord 7 had, voor zover ik kon zien, een mooie aanval opgebouwd met beide torens die naar de vijandelijke koning keken, maar naar wat ik begreep ging zijn derde en laatste stuk, een paard, plotseling verloren, zonder compensatie (en de hele partij ging dus ook verloren). Een misrekening gaf Daan later aan. Hij dacht door zijn paard te offeren een tempo te kunnen winnen met een winnende aanval op de zwarte koning. Dat pakte helaas niet goed uit, waardoor hij zijn partij moest opgeven.
Tenslotte, op bord 8 had ook Johan een mooie stelling opgebouwd, met een pluspion, maar het werd uiteindelijk eeuwig schaak. In de trein terug naar Groningen, liet de schaak-engine ons zien hoe Johan had kunnen winnen.
Toen ikzelf, spelend op bord 2, mijn winstresultaat doorgaf aan de teamleider, was hij, denk ik, ietwat verrast, want hij had remise verwacht. Dat had ik ook zelf, want naar enkele complicaties, welke werden gevolgd door wat afruilen rond zet 30, kreeg ik plotseling op zet 33 een kans en kon de partij naar me toetrekken.
Alles bij mekaar opgeteld waren onze 3,5 bordpunten helaas net niet genoeg om onze eerste matchpunt te scoren. Maar aan de andere kant was het ook een hoopgevend resultaat, want zoveel bordpunten hadden we in onze wedstrijden tot nu toe niet gehaald. Maar we geven niet op en er zijn nog drie wedstrijden te spelen… Dank aan teamleider Gert-Jan, die opnieuw ons team wist te mobiliseren.
Afsluitende opmerking.
Erwin heeft het in zijn verslag over team 1 het over vrijwilligerswerk, en in die context: Gert-Jan, die mij deze keer heeft gevraagd om een verslag te schrijven, doet niet alleen als teamleider vrijwilligerswerk, maar ook als schaaktrainer bij de Staunton-jeugd, en zodoende draagt hij ook bij aan de positieve ontwikkeling bij de Staunton-jeugd waarover Nick Maatman in de zaterdageditie van Dagblad van het Noorden een mooie schaakcolumn heeft geschreven.
Anders
– o – o – o –
Aanvullend op dit mooie verslag van Anders (waarvoor dank).
Door Gert-Jan Ris
Anders gaf in zijn titel ook aan dat er ook kansen zijn gegrepen. Ook na het spelen van mijn partij kan ik dat onderschrijven. Hieronder het moment waarop ik mijn enige kans aangreep om de wedstrijd in mijn voordeel te beslissen.
We zijn inmiddels de veertig zetten gepasseerd en ik speel 43…Kc8, gedwongen.
Stelling na 43…Kc8
De schaak-engine geeft +1.34 aan. Niet echt een verrassing, ik sta de gehele partij al wat minder. Nog niets aan de hand (…), maar ik moet wel erg oppassen dat ik niet nòg slechter kom te staan. Wit moet ‘gewoon’ even aantonen dat de partij gewonnen is. En daar lag precies wit’s dilemma. Hoe ga je dat doen. Nou, niet op de wijze zoals mijn tegenstander deed.
Ondertussen informeer ik naar de stand, want ik zag dat alle andere partijen reeds klaar waren: 4,5 – 2,5 voor Mid Fryslân…. Ik speel door, ik ga voor het halve punt, want winst zat er natuurlijk niet meer in.
Wit kiest de verkeerde strategie en gaat voor de pion. Hij speelt 44.Td6??, twee vraagtekens, want na g3 is het klaar.
Ik zag hoop aan de horizon en speel 44….Td1+. En na 45.Ke2 speel ik 45….Pc3+. Gered door mijn paard. Blijft een mooi stuk. Zie diagram hieronder.
Stelling na 45…Pc3+
Tja, het kan verkeren. Na 46.Ke3 Txd6 en 47.exd6 Pxb5 gaf mijn tegenstander gedesillusioneerd op. En zoals Anders in de titel al aangaf: kansen gegrepen (en gemist).
Eindstand Mid Fryslân 1 – Staunton 3: 4,5-3,5. Dat dan weer wel….
Gert-Jan